รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
วันนี้ เรามาเริ่มต้นการเดินทาง ทางจิตวิญญาณ ที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจจากสวรรค์ ค้นพบ "ความกลมกลืน" และโอบกอด "ความงดงาม" ของการสร้างสรรค์ ยึดมั่นกับ "เจตจำนงเสรี" อันล้ำค่า ที่พระเจ้าประทานให้แก่เรา และค้นพบสันติสุขภายใน ผ่าน "การพัก"วันหนึ่งขณะที่ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) กำลังเดินเล่นอยู่ริมถนน ใกล้กับอาศรมในคอสตาริกา ท่านพบว่าทิวทัศน์นั้น งดงามอย่างยิ่ง ท่านชอบมันมาก จนต้องรีบไปนำ อุปกรณ์วาดภาพของท่าน จากอาศรมมาทันที ลมแรงมาก จนท่านอาจารย์ต้องใช้มือข้างหนึ่ง หนึ่งจับกระดานวาดภาพไว้ ขณะที่ท่านวาด ด้วยความบริสุทธิ์ดุจเด็กน้อย พู่กันของท่านอาจารย์ ระบายไปบนผืนผ้าใบอย่างรวดเร็ว ขณะที่วาดภาพทุ่งหญ้า ดอกไม้และหญ้าอันงดงาม ที่ปรากฏทีละน้อยด้วยฝีแปรง ที่คล่องแคล่วของท่าน ท่านอาจารย์ชื่นชอบเนินสีเขียวเข้ม เป็นพิเศษ ดอกไม้สีแดงสด พลิ้วไหวอย่างงดงาม ทำให้เนินลาด ดูเหมือนพรมกำมะหยี่หนานุ่ม ชวนให้ผู้คนปีนป่าย และลื่นไถลลงมาดอกไม้สีสันสดใส ในฉากหน้ากลมกลืนกับ เนินเขาสีเขียวเข้ม ที่อยู่ไกลออกไป สิ่งเหล่านี้รวมสร้างภาพที่สมดุล และสงบสุขอย่างน่าทึ่ง เชิญชวนให้เรา ชื่นชมความกลมกลืน ความงดงามและพรต่าง ๆ ที่ธรรมชาติมอบให้มาอย่างมากมายขณะที่ ความกลมกลืน ถ่ายทอดความ สงบสุขของธรรมชาติ "ความงาม" กลับแสดง สีสันสดใส และความมีชีวิตชีวาอันรื่นเริง เรามาดูภาพวาด ที่น่าทึ่งนี้กันในภาพวาดนี้ ดอกไม้ป่าสีม่วงเล็ก ๆ ที่เรียกว่า ซานตา ลูเซีย ปกคลุมเนินเขา ของอาศรมในคอสตาริกา ราวกับคลื่นในมหาสมุทรสีม่วง ในตอนแรก ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ได้เลือกต้นไม้เล็ก ๆ ต้นหนึ่ง มาใส่ไว้ในภาพนี้ ท่านรู้สึกว่าต้นไม้ต้นนี้ เล็กเกินไปสำหรับองค์ประกอบภาพ จึงสร้างต้นไม้ขนาดใหญ่ สีแดงสดขึ้น ท่านอาจารย์กล่าวว่า ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับ สีจริงเสมอไป เพราะอาจทำให้ดูน่าเบื่อ และจำเจเกินไป ลองมองดูดี ๆ สิ เมฆดูเหมือนกำลังเคลื่อนตัว อยู่บนท้องฟ้าเลย! การถ่ายทอดภาพเคลื่อนไหว ให้สมจริงนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ท่านอาจารย์จึงรู้สึกยินดีอย่างยิ่ง หลังได้วาดภาพนี้เสร็จ ท่านต้องลองผิดลองถูกหลายครั้ง กว่าจะสามารถผสมสีของดอกไม้ ได้อย่างลงตัว ดอกไม้เหล่านี้ไม่ได้เบ่งบาน งดงามเช่นนี้มาก่อน หลังที่ท่านอาจารย์มาถึง ดอกไม้เหล่านั้นก็ดูจะ มีชีวิตชีวาขึ้น ราวกับกำลังต้อนรับการมาถึงของท่านด้วยการใช้สีและองค์ประกอบ ที่เปี่ยมด้วยแรงบันดาลใจ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ได้เผยให้เห็นความงาม และพลังชีวิตที่ซ่อนเร้นของธรรมชาติ ขอให้ภาพวาดที่ยกระดับเราเหล่านี้ เป็นแรงบันดาลใจให้เราได้เห็นคุณค่า ของความกลมกลืน ความงดงาม และพรต่าง ๆ ที่เติมเต็มชีวิตของเราผ่านภาพวาดของ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ไม่เพียงถ่ายทอดทิวทัศน์อันงดงาม แต่ยังแฝงด้วยบทเรียน ทางจิตวิญญาณอันลึกซึ้งอีกด้วย ขอเชิญทุกท่านเดินทางต่อด้วย ผลงานสร้างแรงบันดาลใจอีกชิ้นหนึ่ง นั่นคือ "เจตจำนงเสรี"หลังจากฌาน ในคอสตาริกาแล้ว ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ได้เดินทางไปยังปานามาตามคำเชิญ ของผู้แสวงหา ทางจิตวิญญาณที่จริงใจ บนเนินเขาด้านหลัง ของเจ้าบ้าน มีต้นไม้เล็ก ๆ ต้นหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยดอกไม้บานสะพรั่ง ไม่เกรงกลัวลมแรง เจริญเติบโตได้ดีท่ามกลางโขดหิน และพุ่มไม้หนามท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) กล่าวว่า “ดูเชิงเขา ด้านหลังบ้านสิ พื้นที่ลาดเอียงเป็นมุม และแม้แต่ต้นไม้เอง ก็เติบโตในแนวเอียงเช่นกัน ที่นั่นมีลมพัดตลอดเวลา คุณมองเห็น การปรากฏอยู่ของลมไหม?” ท่านเลือกต้นไม้ต้นนี้ เป็นหัวเรื่องในภาพวาดของท่าน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่น แน่วแน่ของเราที่จะยืนหยัด บนเส้นทางแห่งจิตวิญญาณ โดยไม่คำนึงถึงความยากลำบากใด ๆใบไม้สีส้มและสีเขียวเข้ม เผยให้เห็นพลังอันแข็งแกร่ง และมีชีวิตชีวาของต้นไม้ ขณะที่ลำต้นและกิ่งก้าน สีน้ำตาลแข็งแรงสะท้อนถึง ความแข็งแกร่งที่ยั่งยืน แม้ว่าต้นไม้จะหยั่งราก บนเนินเขาหินลาดเอียง แต่ก็เจริญเติบโตอย่างสมบูรณ์ จนแทบมองไม่เห็นหินด้านล่าง เพราะถูกปกคลุมด้วยใบ และดอกของมัน ท้องฟ้าสีครามสดใส ที่ส่องผ่านกิ่งไม้ ช่วยเติมความอบอุ่น ความหวัง และกำลังใจ ให้กับภาพวาดนี้ องค์ประกอบเหล่านี้ เมื่อรวมกันแล้ว สื่อถึงอิสรภาพทางจิตวิญญาณ และความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อ ที่จะเติบโตต่อไป แม้จะเผชิญกับ ความยากลำบากขณะที่ "เจตจำนงเสรี” สะท้อนถึงความเพียรพยายาม เมื่อเผชิญกับความท้าทายในชีวิต "การพัก" กลับเชื้อเชิญให้เรา ค้นหาความสงบ ความพึงพอใจ และความกลมกลืนกับธรรมชาติ อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นผลงาน "การพัก" สร้างสรรค์ขึ้นระหว่างการเดินทาง ของท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ ไปยังเทือกเขาพาราไดซ์ ในปานามาเมื่อปี 1991 โดยถ่ายทอดภาพทิวทัศน์ธรรมชาติ อันสงบสุขที่เต็มไปด้วยสีสันสดใส และความสงบ ก่อนที่ภาพวาดจะเสร็จสมบูรณ์ ท่านอาจารย์ได้ชวนให้ลูกศิษย์ ทายชื่อภาพวาด คำตอบของพวกเขานำไปสู่ การสนทนาน่าสนใจถึงความหมาย ที่ลึกซึ้งกว่าของผลงานชิ้นนั้นMaster: ท่านอาจารย์ได้วาดภาพ "จักรวาล" โอ เรื่องใหญ่โตเลย! [มัน] เป็นเรื่องง่ายมาก ท่านกล่าวว่า “อาจารย์… อาศรมอีกแห่ง อาศรมแห่งใหม่” โอ ไม่ ได้โปรด คุณไม่ได้ทำงานให้ฉันที่นี่ คุณคิดถึงแต่เรื่อง การทำงานตลอดเวลา "ปานามา?" ไม่ [มัน] ไม่เกี่ยว กับปานามาเลยที่นี่ ท่านพูดว่า "ที่พัก" [นั้นก็] เยอะเกินไป! "การพัก"! ยังไม่ดี "การพัก"! แต่ฉันไม่จำเป็นต้องใช้มัน เกือบใช่! "การพัก" ไม่ใช่สถานที่ ที่ไหนก็เป็นที่พักผ่อนได้ การพัก ต้องการความว่าง ที่พัก ดูจำกัดไป คุณเข้าใจความแตกต่างของการ เพิ่มคำอีกหนึ่งคำหรือไม่? ในภาษาจีนเราเรียกว่า "ตั่วจื่อ" ซึ่งหมายถึง "เยิ่นเย้อ" หรือ "ไม่จำเป็น" "ภาพพัก?" อะไรนะ? "ภาพพัก!" รูปภาพ? ภาพจะพักได้อย่างไร? "การพัก" แค่นั้นพอ "การพัก" การพัก! การพักภายใน! ใช่ ถูกต้องแล้ว! ถ้าคุณพูดถึง สถานที่ นั่นหมายความว่า คุณต้องมีพื้นที่ และพื้นที่นั้นก็คือภายนอก หากเราเรียกว่า "สถานที่พักผ่อน" หรือ "เต็นท์พักผ่อน" หรืออะไรสำหรับพักก็ตาม มันคือรูปธรรมมันเป็นเพียงสัญลักษณ์เท่านั้น คุณไม่จำเป็นต้องวาดภาพคนนอน เพื่อให้ได้ความหมายเต็ม แค่เพียงวาดเต็นท์ ตั้งอยู่ตรงนั้น คุณก็จะรู้ได้ว่า เจ้าของเต็นท์กำลังพักอยู่ และนั่นไม่ได้หมายความว่าขี้เกียจ ทุกข์ใจ หรือหลบซ่อนตัว เพราะสีสดใสมาก หมายความว่า ข้างในมีความสุขมาก ดังนั้น ถ้าเรา ใส่คำมากเกินไป มันจะแตกต่างกัน มันเท่ากับว่าพูดมากเกินไป เราไม่ควรจะต้องใส่คำใด ๆ ลงไปเลย แต่เนื่องจากคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ เราจึงต้องมีคำว่า "การพัก" เข้าไป มิเช่นนั้น ใครที่มอง ก็จะไม่รู้เรื่องเลยฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าตัวเองวาดรูปได้ ฉันไม่เคยเรียน กับจิตรกรมืออาชีพ เลยสักนิด และฉันไม่เคยอ่านหนังสือ เกี่ยวกับการวาดภาพด้วยซ้ำ แต่ฉันวาดภาพเพียงเพราะ ต้องการแสดงออกถึงบางอย่าง และฉันคิดว่า การวาดภาพเป็นสิ่งดีที่สุด แม้ว่าการวาดภาพสีน้ำมัน จะเป็นศิลปะที่ยากที่สุด แต่ฉันกลับพบว่า [มันไม่ยากเลยสำหรับ] ฉัน อย่างที่คุณเห็น สีเป็นสัญลักษณ์ของความสุข และความกลมกลืนภายใน มิเช่นนั้น หินก็จะกลายเป็นสีเทา แม่น้ำจะกลายเป็นสีดำ และป่าก็จะมีแต่สีเขียวนี่คือสีของการพัก และความสงบสุข ฉันอาจจะใส่สีแดง และสีเหลืองเพิ่มเข้าไปได้ แต่ภาพจะดูวุ่นวายเกินไป ตอนนี้คุณคงเข้าใจแล้วว่า ทำไมสีถึงเป็นแบบนั้น และทำไมถึงชื่อนี้ คุณต้องการแสดงออกอะไรบางอย่าง คุณต้องมีจิตวิญญาณตอนนี้คุณคงเข้าใจแล้วว่า ทำไมฉันถึงวาดภาพนั้นเป็นแบบนั้น คุณชอบไหมหรือไม่? กับภาพวาด คุณพูดได้แค่ว่า "ฉันชอบ" หรือ "ฉันไม่ชอบ" คุณไม่สามารถพูดว่า "ฉันเข้าใจ" ได้ เพราะมันไม่ใช่เรื่อง ที่เข้าใจได้ [เสมอไป] แล้วก็มันอาจไม่เหมาะสม ที่จะพูดว่า เราเข้าใจบทกวี หรือเราเข้าใจภาพวาด เราเพียงชอบมัน ฉันคิดว่าฉันชอบมันนะ ฉันไม่รู้มาก่อนว่า ฉันวาดรูปได้ และมันดูเหมือนของจริงมาก มันดูเหมือนกับวัตถุชิ้นนั้นมากจากการสนทนาอย่างมีชีวิตชีวานี้ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ได้เปิดเผยความหมายที่ลึกซึ้งกว่า เบื้องหลังภาพ "การพัก" และข้อความทางจิตวิญญาณ ที่แฝงอยู่ในภาพวาด ผลงานชิ้นนี้เตือนใจเราว่า แม้ในชีวิต ที่อุทิศให้กับงาน ทางจิตวิญญาณและมนุษยธรรม ช่วงเวลาแห่งการไตร่ตรองเงียบ ๆ ก็ยังคงมีค่า ภาพนี้สื่อถึงความพึงพอใจ อิสรภาพ และความเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ได้อย่างงดงาม เผยให้เห็นว่าการพักที่แท้จริง ไม่ได้มาจากเพียงสภาพแวดล้อม แต่มาจากความสงบสุขของจิตใจด้วย
