Szczegóły
Pobierz Docx
Czytaj więcej
W tym odcinku Najwyższa Mistrzyni Ching Hai ujawnia, że szczerość i prawdziwe pragnienie wyzwolenia są niezbędne, aby doprowadzić nas do oświecenia, przemienić nasze wewnętrzne nastawienie i pogłębić nasze zrozumienie życia. („Czym jest natychmiastowe oświecenie? I jakie są kryteria?” Jaka jest droga na skróty do oświecenia i jakie są tego kryteria?) Natychmiastowe oświecenie oznacza, że natychmiast osiągasz oświecenie. To wszystko. Tak jak natychmiastowa gotówka. Idzie się do banku i otrzymuje się natychmiastową gotówkę. Jeśli przyjdziesz do mnie po inicjację otrzymasz natychmiastowe oświecenie, OK? A teraz, kryterium jest takie, że musisz być szczery i naprawdę pragnąć wyzwolenia i oświecenia. Po prostu bądź szczery i otwarty, wiedząc, że potrzebujemy pomocy. Daj mi szansę, abym ci to udowodniła. Ponadto, później musimy szczerze praktykować każdego dnia, aby odkrywać w sobie kolejne Niebiosa i powrócić do Najwyższego Nieba, czyli Nirwany lub Krainy Buddy. Po inicjacji powinniśmy również złożyć ślubowanie współczucia, dobroczynności i kochającej serdeczności: nie jeść (osób-)zwierząt, nie krzywdzić nikogo w żaden sposób. To jest podstawa dobrego i trwałego oświecenia. I jeśli będziecie tego przestrzegać, z każdym dniem będziecie coraz bardziej oświeceni, aż osiągniecie pełne oświecenie, staniecie się Buddą lub upodobnicie się do Chrystusa. Wtedy będziecie mogli pomóc sobie i innym w osiągnięciu wyzwolenia, jeśli będą mieli z wami więź. Stańcie się Mistrzem. (To jest również moje własne doświadczenie. Zastanawiałem się nad tym, kiedy zapisywałem się na moją inicjację w Kalifornii 29 maja. A podczas inicjacji natychmiast ujrzałem (wewnętrzne Niebiańskie) Światła i usłyszałem (wewnętrzne Niebiańskie) Dźwięki. To jest absolutna prawda. Dobrze. Oto kolejne pytanie. „Jak przełożyć teorię oświecenia na praktykę w codziennym życiu? Jakie czynności powinniśmy wykonywać? Jakie książki powinniśmy czytać? Jakie modlitwy powinniśmy odmawiać, itp.?”) Widzicie, nie mamy ustalonych formuł modlitw, ale możecie modlić się o to, byście z każdym dniem stali się bardziej oświeceni i zbliżali się do BOGA. I to jest najwyższa modlitwa. Zbliżanie się do stanu Buddy, do BOGA lub do stanu Buddy, to jedno i to samo. I medytujecie codziennie. Módlcie się o cokolwiek, o co chcecie się modlić. Szlachetne modlitwy są zawsze przyjmowane przez BOGA, przez Buddów. A czynności - wykonujecie tak, jak robicie to każdego dnia. Jeśli jesteście lekarzami, opiekujecie się swoimi pacjentami. Jeśli jesteście inżynierami, dbacie o swoje maszyny. Jeśli jesteście taksówkarzami, to dbacie o swoich klientów i wozicie ich we właściwe miejsce. Po oświeceniu jest tylko niewielka różnica. Robicie to z oddaniem i miłością, a nie z ignorancją i tylko po to, by zarobić pieniądze, jak wcześniej. Czynności są normalne; zmienia się tylko nastawienie i zmienia się mentalne zrozumienie. Robimy to z najgłębszą pokorą, miłością, oddaniem i świadomością, że za każdym naszym naszym działaniem stoi Najwyższa Moc. To bardzo dodaje otuchy i jest bardzo budujące. Nie jest to po prostu nudne, wykonywanie codziennie monotonnej pracy bez życia, bez inspiracji. (Słyszałem, że niektóre sekty religijne zabraniają przechodzenia z jednej sekty do drugiej. Czy uważasz, że można to robić? Kiedy ktoś uzna, że inny Mistrz jest bardziej odpowiedni, czy zabraniasz swoim uczniom tego robić?) Nie, nie zabronię. Nigdy nikomu niczego nie zabronię. Jeśli uważasz, że inni mistrzowie są lepsi, bardziej oświeceni, potężniejsi, to zapraszam. Idź szybko. A jeśli coś odkryjesz, proszę, wróć i podziel się tym ze mną. Ale wątpię w to. Wątpię. Wątpię, żeby ktokolwiek był bardziej atrakcyjny. Jeśli macie ze mną powiązanie, poczujecie, że jestem w porządku, że jestem najlepsza, że jestem Najwyższa. Po prostu mamy powiązanie między sobą; czujemy się ze sobą dobrze, więc nie szukamy innych. Inni ludzie, którzy przechodzą z jednej sekty do drugiej, robią to, ponieważ nie mają doświadczenia oświecenia. Wciąż wahają się w swojej wierze. Mają wątpliwości co do swojej sekty, co do mocy swojego tak zwanego przewodnika, duchowego przewodnika, więc muszą zmieniać. Jeśli po zdobyciu pewnych doświadczeń od Mistrza wiesz, że ten Mistrzyni ma wystarczającą moc i chroni cię oraz prowadzi cię przez etapy twojej niewiedzy, to nie musisz szukać gdzie indziej. Inny Mistrz, jeśli jest oświecony, zrobi dokładnie to samo. („Czy uważasz, że świat zbliża się do końca?” Myślę, że już na to odpowiedziałaś.) Nie, nie sądzę. (Dobrze. „Jezus Chrystus powiedział: »W Dniach Ostatecznych pojawi się wielu mistrzów«. Co o tym sądzisz?”) Wielu fałszywych mistrzów, tak? Czy wielu Mistrzów? (Wielu Mistrzów.) Cóż… Już wam to powiedziałam. Jeśli będzie to konieczne, pojawi się wielu Mistrzów; nie muszą to być Ostatnie Dni, drugi dzień ani pierwszy dzień. W każdym razie nie powinniśmy zawsze myśleć w sposób negatywny. Powinniśmy wierzyć w Miłosierdzie i Moc Boga lub Buddy. Jeśli postępujemy sprawiedliwie i modlimy się do Boga lub Buddy o pomoc, albo osiągamy oświecenie dzięki żyjącemu Mistrzowi, nie mamy się czego obawiać. Nie mamy się czego obawiać. („Czy poprzez medytację można osiągnąć kompletny fizyczny słuch?”) Fizyczny słuch? Tak, niektórzy to osiągają, niektórzy tak. Ale fizyczny słuch nie jest aż tak ważny; ważniejszy jest słuch wewnętrzny. Możemy słyszeć jedynie dźwięki tego świata; w większości nie są one zbyt przyjemne, to same plotki i gwałtowne kłótnie. Gdybyśmy mogli usłyszeć Niebiański Język, Przesłanie, byłoby lepiej. Nie mogę zagwarantować wam, że dzięki medytacji wasz fizyczny słuch zostanie przywrócony, ale mogę zagwarantować, że będziecie mogli słyszeć wszystko – od Niebios po piekło, ze wszystkich Krain Buddów, od najwyższego do najniższego. To mogę wam zagwarantować. („Dlaczego Jezus Chrystus nie głosił wegetarianizmu, o ile rozumiem i wnioskuję z Biblii?”) Proszę przeczytajcie mój artykuł: „Dlaczego ludzie muszą być weganami (Korzyści z wegańskiej diety)”. Wystarczająco dużo wspomniałam już o Biblii. Jezus głosił ludziom wegetarianizm. On sam był wegetarianinem. Większość ludzi nie rozumie (Pana) Jezusa. („Skąd wzięła się ta negatywna, twórcza siła? Od Boga? Dlaczego On pozwala, by to się działo? Czy ma to jakiś cel?”) To swego rodzaju spektakl, istnienie tego, co negatywne i pozytywne. Jest w tym zabawa. Inaczej nie byłoby zabawy, prawda? Tak jak w tym świecie mamy dzień i mamy noc. Noc służy nam do odpoczynku, a dzień do aktywności i pracy. Chodzi mi o to, że potrzebujemy okresów odpoczynku. Jeśli nie możesz spać przez dwa, trzy dni, poczujesz się okropnie. Więc noc służy temu, by wszystko zapadło w sen, by odpocząć i zregenerować się. Zima jest taka sama. Widzisz, jak opadają wszystkie liście, i wszystko wygląda na wyschnięte i okropne. Ale potem wiosną odzyskują siły. Potrzebują odpoczynku. Wszystko więc jest stworzone w przeciwieństwach, w parach, aby się wzajemnie uzupełniać. Nie powinniśmy się bać negatywnej siły. Musimy tylko wiedzieć, jak ona funkcjonuje, aby ją kontrolować i nie wpaść w jej sidła. Dlatego osiągamy oświecenie. Nie chodzi o to, że osiągamy oświecenie, a potem unikamy siły przeciwnej, nienawidzimy siły negatywnej czy mai, itp. Nie o to chodzi. Osiągnięcie oświecenia oznacza poznanie poprzez pozytywne i negatywne, a następnie mogą one zharmonizować się ze sobą, a potem przełamanie zarówno negatywnego, jak i pozytywnego. Przejście przez nie-negatywne i nie-pozytywne, udanie się do Najwyższego, gdzie wszystko łączy się w harmonii i nie ma rozróżnienia między tym, co negatywne, a tym, co pozytywne, jak to ma miejsce tutaj. Wszystko pochodzi od BOGA; wszystko jest dobre. W rzeczywistości to tylko sztuka; to wzajemne uzupełnianie się. Tak jak na scenie teatralnej są role dobrych królów, cnotliwych ludzi, a także role morderców, złych i groźnych ludzi. Wszelkiego rodzaju rzeczy. W przeciwnym razie teatr nie sprawiałby nam żadnej radości. Możecie zapytać reżysera: „Dlaczego stworzyłeś tego złego człowieka? Jego twarz wygląda tak brzydko, a jego czyny są tak nikczemne. Nikczemna, nikczemna osoba, dlaczego go stworzyłeś? Po co? Możesz napisać, własnym piórem o wszystkich dobrych ludziach”. To wszystko to twoje własne pióro i tworzysz wszystkich tych ludzi. Ale on potrzebuje tego, żeby zarabiać pieniądze, tak? I potrzebuje też tych wszystkich złych ludzi, żeby nas zabawiać. Więc to, co publiczność musi wiedzieć, to że wszystko jest teatralne, to wszystko jest przedstawieniem i nie należy się w to angażować. W podobny sposób musimy być jak publiczność. Musimy być wystarczająco mądrzy, wystarczająco oświeceni, aby obserwować wszystkie gry Wszechświata i wyjść z cierpienia. Dlatego niektórzy ludzie, kiedy idą do kina lub do teatru, tak bardzo angażują się w przedstawienie - płaczą, krzyczą, dławią się emocjami. Wiecie o tym? Tak. Tak właśnie jest teraz z nami. Kiedy jesteśmy nieświadomi, dławimy się, albo się ekscytujemy, złościmy się, angażujemy się emocjonalnie w tę grę. Jeśli jesteśmy oświeceni, jesteśmy spokojni i opanowani, patrzymy; cieszymy się, ale nie cierpimy. „Lubimy” to całe cierpienie. Postrzegamy wszystko jak film, jak spektakl teatralny. Nie czujemy się już w to zaangażowani ani osobiście dotknięci. Dlatego piekła czy Niebiosa – to wszystko są iluzje. (Mistrzyni, przepraszam, nie mogę podejść do mikrofonu. Czy mógłbym nawiązać do tego pytania? Dlaczego panuje taka atmosfera zabawy? Czy jest w tym jakiś cel, na przykład nauka? A jeśli tutaj jest tak fajnie, to co nas motywuje do szukania Raju, Nieba? Przecież i tak dobrze się tu bawimy.) W porządku! W takim razie zostań. Pierwsze pytanie brzmi: „Dlaczego to jest ich dzieło?” Bo nam się to podoba; nam się to podoba. Tak jak chodzimy do teatru – nawet za to płacimy. W życiu jest wystarczająco dużo nieszczęścia, jest wystarczająco dużo zabawy, ale płacimy dużo pieniędzy, żeby pójść do teatru tylko po to, żeby zobaczyć to samo, prawda? Żeby zobaczyć ludzi kłócących się i walczących oraz tego rodzaju rzeczy, które i tak czasem zdarzają się w życiu. Więc ludzie to lubią, ludzie to lubią. Tak samo my to lubimy. Czasami to wszystko sami tworzymy. Myślicie, że cały czas przebywamy w Niebie i po prostu nic nie robimy? Byłoby to bardzo nudne, więc czasami lubimy się bawić, figlować. A potem wpadamy w kłopoty, ponieważ bawimy się zbyt dobrze, a potem płaczemy. Kiedy płaczecie, bo macie już dość zabawy, wtedy Mistrz przyjdzie i zabierze was do Domu. I powie: „Hej, to tylko teatr. Wracaj”. Ale kiedy jeszcze nie macie dość tej zabawy, to oczywiście zostajecie. Nikt nie może wam kazać odejść; nikt nigdy tego nie zrobi. Dlatego ludzie wciąż pozostają w tym świecie. Tylko nieliczni chcą wrócić do Domu; mają już tego dość, są zmęczeni. Jestem tu tylko dla tych, którzy są zmęczeni. Jeśli nadal świetnie się bawicie w tym świecie, cóż, proszę, zostańcie. Kiedy nadejdzie czas, będziecie wołać, będziecie płakać. Photo Caption: „Niech życie otoczy cię radosną jasnością”
