جستجو
فارسی
  • English
  • 正體中文
  • 简体中文
  • Deutsch
  • Español
  • Français
  • Magyar
  • 日本語
  • 한국어
  • Монгол хэл
  • Âu Lạc
  • български
  • Bahasa Melayu
  • فارسی
  • Português
  • Română
  • Bahasa Indonesia
  • ไทย
  • العربية
  • Čeština
  • ਪੰਜਾਬੀ
  • Русский
  • తెలుగు లిపి
  • हिन्दी
  • Polski
  • Italiano
  • Wikang Tagalog
  • Українська Мова
  • دیگران
  • English
  • 正體中文
  • 简体中文
  • Deutsch
  • Español
  • Français
  • Magyar
  • 日本語
  • 한국어
  • Монгол хэл
  • Âu Lạc
  • български
  • Bahasa Melayu
  • فارسی
  • Português
  • Română
  • Bahasa Indonesia
  • ไทย
  • العربية
  • Čeština
  • ਪੰਜਾਬੀ
  • Русский
  • తెలుగు లిపి
  • हिन्दी
  • Polski
  • Italiano
  • Wikang Tagalog
  • Українська Мова
  • دیگران
عنوان
رونویس
برنامه بعدی
بیشتر
پخش اخبار روزانه –۲۲ فوریه ۲۰۲۶
گفت‌وگوهای صلح با میانجی‌گری آمریکا میان اوکراین (یورین) و روسیه در ژنو [سوئیس] پس‌از دو ساعت ناگهانی و بدون هیچ نشانه‌ای از پیشرفت پایان یافت، چنان‌که رئیس‌جمهور اوکراین (یورین) زلنسکی گفت این گفت‌وگوها «دشوار» است و اعلام کرد مسکو [روسیه] روند را طولانی می‌کند درحالی‌که هر دو طرف به وجود شکاف‌های عمده بر سر قلمرو و گام‌های بعدی اذعان دارند (Tuổi Trẻ)
مذاکره‌کنندگان آمریکا و ایران در ژنو بر سر «اصول راهنما» برای یک توافق احتمالی هسته‌ای توافق کردند اما هر دو طرف اعلام کردند پیشرفت واقعی ناقص است، چنان‌که معاون رئیس‌جمهور آمریکا ونس تأکید کرد برچیدن برنامه اتمی ایران همچنان خط قرمز آمریکا است و شکاف‌های مهمی هنوز باید برطرف شود (New York Post)
ایتالیا بیش از ۴۵۰ هزار یورو به 'برنامه جهانی غذا' اختصاص داد تا از کمک‌های اضطراری در موزامبیک حمایت کند و هدف آن هم یاری‌رسانی به جوامع آسیب‌دیده از خشونت‌های تروریستی در استان 'نامپولا' و سیلاب‌های اخیر و هم تقویت تعهد به واکنش بشردوستانه و تاب‌آوری است (Club of Mozambique)
رئیس‌جمهور آمریکا ترامپ نخستین نشست 'هیئت صلح' جدید را در واشنگتن دی‌سی [آمریکا] برای پیشبرد طرح آتش‌بس و بازسازی غزه برگزار کرد، چنان‌که بیش از ۴۰ کشور درباره تامین مالی، هماهنگی بشردوستانه و یک نیروی تثبیت‌کننده بین‌المللی گفت‌وگو کردند (Fox News)
دولت بریتانیا ۲۰ میلیون پوند کمک بلاعوض برای داروهای جدید، فناوری‌های پزشکی و ابزارهای دیجیتال به منظور مقابله با اعتیاد به مواد مخدر و الکل اختصاص داد و اعلام کرد این بودجه بخشی از 'برنامه اهداف مراقبت‌های درمانی اعتیاد'، با هدف بهبود درمان، پیشگیری از عود و کاهش مرگ‌ومیر است در این طرح نوآوران به ابزارهای پوشیدنی، درمان‌های واقعیت مجازی، اپلیکیشن‌ها و ابزارهای برپایۀ 'اِی‌آی' [هوش مصنوعی] می‌پردازند (Gov.uk)
نویسنده سنگاپوری 'نیکول چان' استدلال کرد که کمک به والدین برای کار با اپلیکیشن‌ها، سامانه‌های آنلاین و هشدارهای کلاهبرداری شکل مدرنی از نیکی فرزندی شده است و مراقبت دیجیتال را کنشی از صبر، اعتماد و محبت می‌داند که پیوندهای خانوادگی را در جهانی فناوری‌محور تقویت می‌کند- تغییری که در این تامل بازتاب می‌دهد: «وقتی کوچک بودم، والدینم مرا در دنیای فیزیکی ایمن نگه می‌داشتند: «با غریبه‌ها صحبت نکن. به دو طرف نگاه کن. جایی بمان که بتوانیم تو را ببینیم.» حالا نقش‌ها معکوس شده است. خطرهای جدیدی در فضای آنلاین هست. به والدینم یادآوری می‌کنم تماس‌گیرنده را بررسی کنند، پیش از لمس هر چیز مشکوکی مکث کنند و فوریت را به منزله نشانه هشدار بدانند» (Channel News Asia)
پژوهشی از دانشگاه 'رادبود' [هلند] گزارش داد نوجوانان برای ارتباط و یادگیری به شبکه‌های اجتماعی اهمیت می‌دهند و می‌خواهند والدین و مدارس با آنان تعامل داشته باشند و راهنمایی ارائه کنند، و هم‌زمان از شرکت‌های فناوری می‌خواهند ویژگی‌های اعتیادآور را کاهش دهند و فضاهای آنلاین امن‌تری ایجاد کنند (Phys.org)
برای رفع درد مزمن گردن، متخصصان توصیه می‌کنند صفحه‌نمایش در سطح چشم قرار گیرد و هر ۳۰–۶۰ دقیقه وقفه‌های حرکتی انجام شود. تقویت عضلات مرکزی بدن و استفاده از بالش‌های حمایتی هنگام خواب هم فشار بر ستون فقرات گردنی را کاهش می‌دهد. تنظیمات مداوم ارگونومیک و انجام کشش‌های پیشگیرانه به طور مؤثر از خشکی جلوگیری کرده، فرسایش ستون فقرات را به حداقل می‌رساند و در بلندمدت انرژی را در محیط‌های کاری مدرن حفظ می‌کند (Lao Động)
گیاه هوتوینیا کورداتا یا نعناع ماهی، مانند یک کمکِ طبیعی برای حمایت از کبد و کلیه‌ها عمل می‌کند. این گیاه سرشار از فلاونوئیدها و ویتامین سی است، با ویژگی‌های ادرارآور و ضدالتهابی به تحریک دفع مواد زائد کمک می‌کند. متخصصان پیشنهاد می‌کنند مصرف روزانه ۲۰–۴۰ گرم می‌تواند تصفیه داخلی را بهینه کند، هرچند نسبت به مصرف بیش از حد هشدار دادند. گنجاندن این «ابرغذا» در یک سبک زندگی متعادل راهی ساده برای ارتقای سلامت عمومی بدن فراهم می‌آورد (Lao Động)
پژوهشی از دانشگاه بن آلمان نشان داد مصرف تقریبا انحصاری اوتمیل برای ۴۸ ساعت، کلسترول LDL [لیپوپروتئین با چگالی پایین] را ۱۰٪ کاهش می‌دهد. پژوهشگران این کاهش سریع را به باکتری‌های روده نسبت می‌دهند که ترکیبات مفید برای سلامت قلب تولید می‌کنند. این «بازتنظیم متابولیک» کوتاه‌مدت همچنین به کاهش وزن و فشار خون در بزرگسالان مبتلا به سندرم متابولیک کمک می‌کند (Fox News)
یک بهمن مرگبار در نزدیکی دریاچه 'تاهو' در کالیفرنیا آمریکا رخ داد و اسکی‌بازان را زیر برف مدفون کرد؛ نیروهای امدادی شش نفر را نجات دادند اما هشت نفر جان باخت و یک نفر همچنان مفقود است درحالی‌که خطر بالا همچنان ادامه دارد (Reuters, AP)
آب‌های سیلاب بخش‌هایی از صومعه ۹۰۰ ساله 'سانتا ماریا د لا وید' در شمال اسپانیا را پس‌از طغیان رود 'دوئرو' در پی طوفان‌های شدید زیر آب برد (EuroWeekly News)
تولیدکنندگان جهانی قهوه با افزایش خسارات محصولات ناشی از گرمای شدید و آب‌وهوای نامنظم روبه‌رو هستند که موجب افزایش قیمت‌ها و تهدید پایداری مزارع می‌شود (CBC)
مقام‌ها در 'فلینت تاونشیپ' [آمریکا] ۶۴ شخص- حیوان را از خانه‌ای با غفلت شدید و شرایط ناایمن زندگی نجات دادند، پس‌از آنکه ده‌ها شخص- حیوان مرده دیگر در کیسه‌های زباله یافت شد، اقدامی که 'اداره رفاه حیوانات' شهرستان 'جنِسی' را بر آن داشت بازماندگان را تحت سرپرستی بگیرد و از مردم خواست موارد مشکوک به آزار را در مراحل اولیه گزارش کنند (ABC 12)
یک شرکت هلندی فناوری کشاورزی به نام 'لوکال داچ' در حال راه‌اندازی «فروشگاه‌های مزرعه شهری» در لاهه [هلند] است- مجموعه‌هایی با محوریت گلخانه که سبزیجات را در محل پرورش می‌دهند و آن را با یک فروشگاه کوچک و مرکز توزیع همراه می‌کنند تا محصولات فرا‌محلی و چهارفصل را به جوامع اطراف برسانند (Good News Network)
داده‌های 'اداره ملی فضا و هوانوردی آمریکا' نشان داد سیارک ۲۰۲۶ CC- با اندازه‌ای تقریبا هم‌اندازه یک هواپیمای کوچک - فوریه ۲۰۲۶ به زمین نزدیک می‌شود، اما در فاصله‌ای ایمن و بیش از ۶۰۰ هزار کیلومتر عبور می‌کند که کاملا از هرگونه دسته‌بندی خطر خارج است (Tuổi Trẻ)
دو دانشجوی ترک در کالج امپریال لندن [بریتانیا] دستگاهی برپایۀ 'اِی‌آی' به نام 'رزکیوب' توسعه دادند که با حسگرهای ژئوفون بازماندگان زیر آوار زلزله را با دقت و سرعتی بیش از روش‌های کنونی شناسایی می‌کند و با الهام از تجربه خود از خطرات لرزه‌ای ترکیه، در پی تقویت تلاش‌ جهانی جست‌وجو و نجات است (Türkiye Today)
ساکنان 'لوما لیندا' [کالیفرنیا، آمریکا] نزدیک به یک دهه بیش از میانگین آمریکایی‌ها عمر می‌کنند که این امر ناشی از رژیم‌های غذایی وگان و گیاهخواری و پیوندهای اجتماعی قوی است. جمعیت عمدتا پیروان کلیسای 'ادونتیست روز هفتم' [شاخه‌ای از مسیحیت پروتستان] عمدتا از مصرف گوشت اشخاص- حیوان پرهیز می‌کنند (KFI AM 640)
پژوهشی نشان داد رژیم‌های غذایی سالم و عمدتا گیاه‌محور خطر مرگ را تا ۲۴٪ کاهش می‌دهند و صرف‌نظر از عوامل ژنتیکی، طول عمر را افزایش می‌دهند. داده‌های مربوط به شرکت‌کنندگان در این مطالعه افزایش مداوم طول عمر را برای هر دو گروه مردان و زنان نشان داد (Earth.com)
پیش‌بینی می‌شود بازار جهانی غذای گربهٔ وگان تا سال ۲۰۳۰ به ۲.۱۲ میلیارد دلار برسد. آمریکای شمالی با رشد مرکب سالانهٔ ۱۱.۱٪، در درآمد بازار پیشتاز است و آسیا-اقیانوسیه به‌عنوان سریع‌ترین منطقهٔ در حال رشد ظاهر می‌شود (Barchart)
پلیس بردنتون [فلوریدا، آمریکا] و یک ساکن محلی یک شخص- عقاب سرسفیدِ زخمی را نجات می‌دهند. این دوستِ پرنده که در حال تقلا برای پرواز پیدا شده بود، حالا تحت مراقبت متخصصان در حال بهبود از شکستگی بال است (AOL)
«مادران خورشیدی» زنگبار با نصب سیستم‌های خورشیدی در روستاهای دورافتاده، هنجارهای جنسیتی را به چالش می‌کشند. این زنان که زمانی مدرسه ندیده بودند، توسط کالج Barefoot آموزش دیده‌اند و هزاران خانه را برق‌رسانی می‌کنند. این ابتکار جهانی میلیون‌ها نفر را توانمند می‌کند و استقلال مالی و توسعه روستایی را در ۹۶ کشور تقویت می‌کند (Báo Tin tức)
گروه امداد کوهستان داندونل، اَگی، یک شخص-سگ از نژاد اسپانیل را که ۲ روز در کوه برفی فیون بِین در اسکاتلندِ بریتانیا گرفتار شده بود، نجات دادند پس از آن‌که از یک طاقچهٔ برفی [تودهٔ آویزانِ برف] سقوط کرد، این شهروند-سگ که آسیبی‌ندیده بود به جای امن بالا کشیده شد و با مراقبان قدردانش دوباره دیدار کرد (EdinburghLive)
سخن حکیمانهٔ امروز: "ما هرگز عشقِ پدر و مادر را نمی‌شناسیم، مگر آن‌که خودمان پدر و مادر شویم." کشیش هنری وارد بیچر، روحانی آمریکایی عضو کلیسای جماعت (Brainyquote)
این نقطهٔ کانونیِ نور هست، اما خیلی پخش است و دورِ لبه‌ها انگار درخشان است. آن خدا بود، سرچشمه، کائنات. هر اسمی که بگذاریم—هر واژه‌ای که ما آدم‌ها تلاش می‌کنیم به کار ببریم— آن نور مثل تمامیتِ همه‌چیز بود. و می‌دانستم که بخشی از آن هستم. من از آن آمده بودم. به آن تعلق داشتم. در بخش ۱ از ۲ تجربهٔ نزدیک‌به‌مرگ دنیل اسلوپسکی، یک پرستار آمریکایی و همراه مرگ [راهنمای عاطفیِ پایانِ زندگی] روایت می‌کند چگونه بر اثر خون‌ریزی شدید جان داد، یک مرور زندگی عمیق را از دیدِ دیگران تجربه کرد، و به این باور رسید که زندگی دربارهٔ شفقت، زیستنِ آگاهانه و اثرِ هر تعامل است.
دنیل در منطقهٔ خلیج سان‌فرانسیسکو در آمریکا بزرگ شد و در کودکی زیاد جابه‌جا می‌شد. خانهٔ آنها با الکل، جر و بحث، دعوا و مشکلات مالی همراه بود. او با کمال‌گرایی کنار می‌آمد؛ در چند ورزش، بهترین بازیکن شد و نمره‌های کاملاً عالی می‌گرفت، در حالی که آشوبِ خانه را پنهان می‌کرد. او همچنین با مشکلات پزشکی، از جمله سردرد، تشنج و بیماری بلونتِ نوجوانان دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ بیماری‌ای که بین سنین ۱۳ تا ۱۸ سال چندین جراحی لازم داشت. بخش زیادی از دبیرستان را با ویلچر، واکر یا عصا گذراند.
دنیل پس از فارغ‌التحصیلی، تکنسین فوریت‌های پزشکی شد و سپس در کال استیت هیوارد به دانشکدهٔ پرستاری رفت. ️ بعدتر در اورژانسِ مرکز تروما سطح یک کار کرد؛ جایی که شاهد خشونت و تروماهای شدید بود. چون نمی‌توانست سنگینیِ عاطفی را پردازش کند، به الکل و قرص‌های تجویزی روی آورد؛ در حالی که همچنان پرستاری عالی بود، به یک معتاد تبدیل شد.
در آوریل ۲۰۱۳، وقتی شبی بیرون با همکارانِ پرستار بود و مست شده بود، استخوان ران دنیل شکست. در طول بی‌حرکتیِ ۸‌ هفته‌ای، ناآگاهانه دچار لختهٔ خون در پایش شد. وقتی در ژوئن به کار برگشت، پای متورم و قرمزش را محکم بست و چند شیفتِ ۱۶ ساعته را با زور و فشار ادامه داد. یک صبح، پس از خوردن مشتی قرص خواب، قرصِ مسکن و بنادریل، در حمامش بیهوش شد و ۸ تا ۱۰ ساعت بی‌هوش ماند. لخته به ریه‌هایش رفته بود و وضعیتی که در آن افتاده بود جریان خون به پاهایش را قطع کرد و باعث مرگ شدید عضله‌ها و نارسایی کلیه شد. او را در آی‌سی‌یو (بخش مراقبت‌های ویژه) بستری کردند و وزنش به‌علت احتباس مایعات از ۷۶ به ۹۵ کیلوگرم جهش کرد. نزدیک به ۲ هفته پس از بستری، یک رزیدنت تلاش کرد روشی به نام پاراسنتز انجام دهد— روشی برای خارج کردن مایع اضافی از شکم— اما به‌اشتباه روده‌های دنیل را سوراخ کرد و این به سپسیس، یک عفونت تهدیدکنندهٔ زندگی،انجامید.
حدود ساعت ۱۰ یا ۱۱ شب بود، که ناگهان حسِ فاجعهٔ قریب‌الوقوعی به سراغم آمد. و یادم هست به شوهرم نگاه کردم و خیلی واضح به او گفتم: "قرار است بمیرم." فوراً با عجله مرا به اتاق عمل بردند. نتوانستند آن جراحیِ اول را کامل کنند و مرا در حالی که شکمم باز بود، دوباره به بخش بالا برگرداندند. پس در همان ۳۶ ساعت اول، فکر می‌کنم ۳ بارِ مختلف وارد عمل شدند. بعد هم لازم بود داروی رقیق‌کنندهٔ خون را دوباره شروع کنند، چون هنوز این لختهٔ خون را در ریه‌هایم داشتم. بعد هپارین [رقیق‌کنندهٔ خون] را دوباره شروع کردند. بعد آن برش خون‌ریزی کرد. پزشکان و پرستاران دورِ تخت من بودند. به همان سرعتی که من خون از دست می‌دادم، فرآورده‌های خونی را با عجله وارد بدنم می‌کردند. و یادم هست که خیلی سردم بود. خیلی درد داشتم. تمام تخت من از لرزشِ من می‌لرزید. در شوک بودم. یادم هست یک نگاه به مانیتورم انداختم و مانیتور نوشته بود ۴۶ روی علامت سؤال. و یکی از آخرین فکرهای آگاهانه‌ام این بود: "وای، نمی‌دانستم می‌تواند تا این حد پایین را بخواند." و بعد، ناگهان دیگر دردی نبود. دیگر سردم نبود. حسِ خوشامد ومراقبت بود، حتی در حالی که هنوز در اتاق بیمارستان حضور داشتم. و در یک نقطه، بیهوش شدم، و نخستین فکرم در آن لحظه این بود: "آها، این همان مُردن است." مثل یادآوری بود. خیلی شبیه کاری بود که انگار قبلاً انجام داده بودم. ذره‌ای ترسناک نبود. و از آن نقطه به بعد، دیگر در واقعیتِ فیزیکی نبودم. من لحظه تجربهٔ خروج از بدن نداشتم که در آن مشغول تماشای همه‌چیزِ در حال وقوع باشم. انگار همین که بیرون آمدم، جای دیگری بودم.
آن زمان بدن نداشتم. می‌توانستم ۳۶۰ [درجه] ببینم، اما نه فقط در یک سطح. بیشتر شبیه شکلِ کرویِ دیدن بود، جایی که همه‌چیز را همه‌جا می‌دیدم. و آن نور، دقیقاً بالای سرم بود و آن، همه‌چیز بود. خیلی شبیه وقتی بود که شنا می‌کنی و پایینِ سطح آب هستی و به بالا نگاه می‌کنی و می‌دانی خورشید کجاست. این نقطهٔ کانونیِ نور هست، اما خیلی پخش است و دورِ لبه‌ها انگار کمی درخشان و جرقه‌زن است. آن خدا بود، سرچشمه، کائنات، بله؟ هر اسمی که بگذاریم— هر واژه‌ای که ما آدم‌ها تلاش می‌کنیم به کار ببریم— آن نور مثل تمامیتِ همه‌چیز بود. و می‌دانستم که من بخشی از آن هستم. از آن آمده بودم. به آن تعلق داشتم. هرگز حس دلتنگیِ خانه یا اشتیاق برای هیچ‌جایی روی این سیاره را نداشته‌ام. وقتی بچه بودم خیلی زیاد جابه‌جا می‌شدیم. آن حس خانه را داشت، حسی که هرگز اینجا تجربه نکرده بودم. و هر چند هیچ راهی برای رسیدن به آن نداشتم. پس در آن لحظه برایم این‌طور بود: حسِ استیصال بود و شبیه غرق شدن. نه چون درد داشت یا می‌ترسیدم، بلکه چون به آن نور همان‌قدر نیاز داشتم که حالا به اکسیژن نیاز دارم.
آنچه دنیل بعد از آن با آن روبه‌رو شد، شیوهٔ فهم او از هر لحظهٔ زندگی‌اش را تغییر می‌داد. فقط از زاویهٔ دید خودم تجربه‌اش نمی‌کردم. از زاویهٔ دید همهٔ آدم‌های دیگری هم بود که در اتاق بودند. فردا برای بخش ۲ از ۲ تجربهٔ نزدیک‌به‌مرگِ دنیل اسلوپسکی با ما همراه شوید. (Coming Home)
مشاهده تاریخ‌های بیشتر
6 / 62
به این صفحه بروید
اپلیکیشن
«کد پاسخ سریع» را اسکن کنید یا برای دانلود، سیستم تلفن را به درستی انتخاب کنید
آیفون
اندروید
Prompt
OK
دانلود
به اشتراک گذاری
به اشتراک گذاشتن در
جاسازی
شروع در